motoreduktory kątowe

Równolegle z budową napowietrznych linii telegraficznych rozpoczęto próby wybudowania takiejże linii kablowej. Przewody w kablu (żyły) były początkowo izolowane jedwabiem lub szkłem, papierem, woskiem, asfaltem itp., potem zaczęto do tego celu stosować gutaperkę, która okazała się dość odpowiednim materiałem izolacyjnym. Gdy z kolei doszło do budowy telefonicznych linii kablowych, do izolacji żył w tych kablach użyto również gutaperki, co jednak umożliwiło stosowanie takich kabli na odcinkach o długości do kilkunastu zaledwie kilometrów ze względu na zbyt duże tłumienie. Z tego powodu dłuższe linie telefoniczne musiały być nadal budowane jako napowietrzne, przy czym na przewody stosowano drut z miedzi twardej o średnicy do 6 mm. Stosunkowo wielki koszt budowy takich linii o znacznej liczbie obwodów, jak również mała sprawność ruchu na tych liniach — z powodu zbyt częstych zakłóceń wskutek zaburzeń atmosferycznych i przypadkowych lub umyślnych uszkodzeń — stały się przyczyną dążeń do znalezienia innych, lepszych rozwiązań konstrukcyjnych w budowie linii telekomunikacyjnych.