Fundacja Kraków

Fundacja Matki Teresy
Ale w wieku Marii Rogowskiej już nie posiada zaskoczenia, dlatego naszykowała dla Adama album na ten czas, gdy już umrze. Na pierwszej kartce jest czarno-białe zdjęcie eleganckiej pani w kapeluszu od modystki: "Najdroższemu synowi, kochająca na w każdej sytuacji...". Potem najszczęśliwsze momenty w życiu jej syna, żeby przewracał obrazy i coś tam sobie przypominał. Na wszelki wypadek podpisała z tyłu. Ma możliwość ktoś Adasiowi przeczyta, jak jej już nie będzie? Bo Adaś rozumie. Przykładowo zdjęcie Adama z brodą: posiada lat 24 i brodę, którą zapuściła mamunia, zanim nauczyła się golić.
Ośrodek zamknięty. Maria Rogowska drugi raz na poważnie przestraszyła się śmierci, gdy odwiedziła pewien mieszkanie dla takich jak Adaś. Jasny korytarz w kolorze butelkowej zieleni. Po obu wortalach korytarza bujali się pensjonariusze. Śmierdziało moczem i czymś lepko-słodkim. Przed drzwiami w korytarzu wrzeszczeli tacy jak Adaś. Pisk. Kopanie do drzwi. Szturmowali po swojemu jedyną łazienkę, sikając pod siebie, a strużki płynęły po posadzce. Przykleiła się do drzewa i płakała, aby nie widział, że płacze. Obok płakała inna mamunia.