Falowniki

Ze względu na to, że tranzystory wyrabia się niemal wyłącznie z germanu względnie krzemu, będziemy rozpatrywali jeden z nich, na przykład germanowy. Jeżeli weźmiemy kawałek (kostkę) chemicznie czystego germanu i podłączymy go do źródła napięcia, to stwierdzimy, że przepływa przezeń tylko nieznaczny prąd co nie powinno nas dziwić, ponieważ czysty german zalicza się do słabych przewodników elektrycznych. Przewodność elektryczną germanu można jednak znacznie zwiększyć, jeżeli doda się do niego nieznaczną domieszkę niektórych określonych pierwiastków. Jeżeli dodamy do germanu aluminium, gal, ind lub bor, a więc pierwiastki trójwartościowe, uzyskamy półprzewodnik germanowy tak zwanego typu p, ponieważ cechuje go niedobór elektronów. W miejscach, gdzie powinny się one znajdować, występują teraz „dziury"; mają one ładunek równy ładunkowi elektronu, ale o przeciwnym znaku; dziury mają więc ładunek dodatni. Te trójwartościowe materiały, którym w porównaniu z germanem (będącym pierwiastkiem czterowartościowym) brak elektronów, nazywają się akceptorami, ponieważ mogą przyjmować elektrony. Jeżeli natomiast do czystego germanu dodamy domieszki antymonu, arsenu lub fosforu, a więc pierwiastków pięciowartościowych, przewodność jego również wzrośnie, ale ponieważ zwiększenie przewodności jest spowodowane nadwyżką elektronów dodanych do pierwiastka, uzyskamy półprzewodnik germanowy typu n. Ze względu na nadwyżkę elektronów, spowodowaną wprowadzeniem pierwiastków pięciowartościowych, pierwiastki te nazywamy donorami.